Hvítingur (toskaættin)
Merlangius merlangus (Linné, 1758)
Stødd: Hvítingur verður upp í 70 cm langur.
Dýpi: Hann er niðri við botnin og uppi í sjónum á 10 m niður á 200 metra dýpi.
Litur: Bakið er grágrønt, síðurnar skyggja í silvurliti. Hann er mjólkarhvítur undir búkinum. Strikan er myrk.
Teinar: R1 12-15; R2 18-25; R3 19-22; G1 30-35; G2 21-23.
Lýsing: Hvítingur hevur tríggjar ryggfjaðrar og tvær gotfjaðrar. Fremra gotfjøðurin er tann longra. Sterturin er beinur aftan. Hann hevur yvirbit og aloftast hvassar tenn. Strikan er bogin oman fyri uggafjøðurina. Smáfiskar hava finnu, men hon hvørvur við aldrinum. Gronin er longri enn eygnatvørmátið. Hann hevur smáar búkfjaðrar. Uggafjaðrarnar røkka ikki til gloppið millum fremstu og mittastu ryggfjøður. Gotið er umleið mitt undir fremstu ryggfjøður, kanska eitt sindur fremri.
Eyðkenni: Hvítingur hevur lítlan, svartan blett við uggafjaðrafestið. Gotið er frammarlaga, umleið mitt undir fremstu ryggfjøður.
Týdningur: Hvítingur verður rættiliga nógv veiddur.
da: Hvilling, en: Whiting, fr: Merlan, ís: Lýsa, no: Hviting, tý: Wittling
Mouritsen, Rógvi: Fiskar undir Føroyum. Føroya Skúlabókagrunnur og Fiskirannsóknarstovan. Tórshavn. 2007.
Toskafiskar Gadiformes Hópurin við toskafiskum hevur 9 ættir 75 slektir og 555 sløg. Undir Føroyum eru 5 ættir ið hava 26 slektir og 36 sløg:
Teir hava heldur stórligt høvd. Teir hava eina til tríggjar ryggfjaðrar og eina ella tvær gotfjaðrar, summir hava stert, aðrir bert ein spíss. Á nøkrum sløgum er roðslan lítil og sløtt, á øðrum stór og rísin. Á flestu sløgunum eru uggafjaðrarnar aftari enn búkfjaðrarnar. Nógv av sløgunum hava grunnnøs. Teir eru bæði á grunnum og djúpum vatni. Við Føroyar liva allir toskafiskarnir í sjónum, men okkurt slag úti í heimi er í feskum vatni, og nøkur eru í blandingsvatni. | ||