Fólkið í Ekvatorguinea hevur tolt nógv, og búskapurin hevur ligið í sori av harðræðisávum. Øll 1970-árini stýrdi eirindaleysi einaræðisharrin Macias Nguema landinum, men í 1990-árunum tók hóvligari stýri við valdinum. Hetta lítla, fagra landið - har eisini fimm oyggjar eru uppií, má nú stríðast til tess at fáa búskapin á føtur aftur.
Lýggja veðurlagið og fruktagóða gosøskujørðin í størstu oynni Bioko gera, at oyggin er væl egnað til landbúnað, men vegirnir eru fáir, og verkafólkið veit einki um nýggjar dyrkingarhættir. Mesta lendið er lagt inn til kakaolundir, tískil er næstan eingin jørð eftir, har fólkið kann dyrka mat.
Vanligt er enn, at fólk í Afrika týða til gomul heimaráð fyri sjúku. Dýraleggir, sniglaskeljar og trærøtur verða nýtt vanliga í almennum halgihaldum. Grøðarin dansar uttan um sjúklingin og syngur uppi yvir honum, til tess at ákalla andarnar um hjálp.
