• Yvirlit
  • Prenta
  • RSS hald
Tú ert her:

Fiskayvirlit

 
Astrid Andreasen teknaði.

Blettuta hornabrosma, tríhyrnta hornabrosma (hornabrosmuættin)
Gaidropsarus vulgaris (Cloquet, 1824)

Stødd: Blettuta hornabrosma verður upp í 60 cm long. Tann størsta, ið veidd er undir Føroyum, var 45 cm.

Dýpi: Hon er úr fjøruni og út á minst 130 metra dýpi.

Litur: Blettuta hornabrosma er tann ‘reyðasta’ av hornabrosmunum. Um bakið er hon reyð ella reyðbrún. Undir búkinum er hon ljósareyð, laksalitt. Hon hevur stórar, ójavnar, myrka- brúnligar blettir á høvdinum, bulinum og sporlinum, umframt á stertinum, uggafjaðrunum og ryggfjaðrunum.

Teinar: R2 56-64 (61); G 46-52 (49); U 20- 22.

Lýsing: Blettuta hornabrosma er langvaksin og eitt sindur tjúkk. Tvey horn eru við nasagluggarnar, og triðja hornið er finnan á lippuni. Hon hevur tvær ryggfjaðrar. Tann fremra er stutt og lág og stendur í eini foyru á bakinum, og fremsti teinur er eitt vet hægri enn hinir og er styttri enn eygnatvørmátið. Fremra ryggfjøðurin er av nakkanum til umleið yvir hálvar uggafjaðrarnar. Aftara ryggfjøður er høg og long. Hon byrjar beint aftan fyri fremru ryggfjøður og røkkur næstan aftur til stertin. Eina gotfjøður frá stertinum fram um hálvan fiskin. Uggafjaðrarnar eru rættiliga stórar og rundar. Búkfjaðrarnar eru smáar, men næstfremstu teinarnir eru væl longri enn hinir. Sterturin er heldur stórur og væl rundaður.

Høvdið er breitt og heldur stórligt. Kjafturin er stórur og kemur langt aftur um eyguni. Strikan er nógv bogin yvir uggafjøðurini.

Eyðkenni: Tvey horn og finna. Longdin á fremsta teini í fremru ryggfjøðurini. Tann reydligi liturin. Myrkabrúnligu blettirnir á høvdinum, fjaðrunum og bakinum.

Týdningur: Blettuta hornabrosma hevur ikki vinnuligan týdning.

da: Tretrådet havkvabbe, en: Three bearded rockling, fr: Motelle commune, ís: Blettabyrfill, no: Tretrådet tangbrosme, tý: Dreibärtelige Seequappe

Útbreiðsla: Blettuta hornabrosma er undir Føroyum til Noregs, suður við strondunum í Evropa og inn í Miðjarðarhavið. Hon er eisini í Kattegat og Skagerrak. Er eisini fingin undir Íslandi.

Mouritsen, Rógvi: Fiskar undir Føroyum. Føroya Skúlabókagrunnur og Fiskirannsóknarstovan. Tórshavn. 2007.

Toskafiskar Gadiformes

Hópurin við toskafiskum hevur 9 ættir 75 slektir og 555 sløg.

Undir Føroyum eru 5 ættir ið hava 26 slektir og 36 sløg:

  • Langasporlsættin (Macrouridae)
  • Moraættin (Moridae)
  • Lýsingsættin (Merlucciidae)
  • Hornabrosmuættin (Phycidae)
  • Toskaættin (Gadidae)

Teir hava heldur stórligt høvd. Teir hava eina til tríggjar ryggfjaðrar og eina ella tvær gotfjaðrar, summir hava stert, aðrir bert ein spíss. Á nøkrum sløgum er roðslan lítil og sløtt, á øðrum stór og rísin. Á flestu sløgunum eru uggafjaðrarnar aftari enn búkfjaðrarnar.

Nógv av sløgunum hava grunnnøs.

Teir eru bæði á grunnum og djúpum vatni. Við Føroyar liva allir toskafiskarnir í sjónum, men okkurt slag úti í heimi er í feskum vatni, og nøkur eru í blandingsvatni.

 
 
Nám Hoyvíksvegi 72 Tórshavn Tel. + 298 755150 snar@(if you can see this please update your browser)snar.fo © Nám 2017