• Yvirlit
  • Prenta
  • RSS hald
Tú ert her:

Fiskayvirlit

 
Bente Olesen Nystrøm teknaði.

Langfjaðraði tunfiskur (makrelættin)
Thunnus alalunga (Bonnaterre, 1788)

Stødd: Langfjaðraði tunfiskur verður upp í 127 cm, møguliga 140 cm langur, men er sjáldan longri enn 100 cm.

Dýpi: Hann er vanliga ovarlaga í sjónum, men hann er eisini fingin niðri á 600 metra dýpi.

Litur: Bronsubrúnur um bakið við bláligum farra um síðurnar. Undir búkinum er hann nakað stríputur, blankur-gulbrúnligur. Gotfjøður og aftara ryggfjøður eru nakað gulligar, smáfjaðrarnar eru dimmar.

Teinar: R1 XI-XVI; R2 12-16; G 11-16; Smáfj. R 7-10; Smáfj. G 7-10.

Lýsing: Langfjaðraði tunfiskur er spískur í báðum endum, tjúkkur um miðjuna. Tvørskurðurin er næstan rundur. Frá stertinum og fram móti ávikavist aftaru ryggfjøður og gotfjøðurini eru einar 7-8 smáfjaðrar. Hann hevur tvær ryggfjaðrar og eina gotfjøður, allar eru tær høgar og spískar. Fremra ryggfjøður hevur harðar teinar og gongur niður í einki beint framman fyri ta aftaru. Aftara hevur høgar teinar. Búkfjaðrarnar eru umleið eins langar sum gotfjøðurin. Uggafjaðrarnar eru serliga langar og smalar, og ein foyra er á síðunum á fiskinum, har fjøðurin kann leggjast inní. Uggafjaðrarnar røkka eitt sindur ójavnt frá einum fiski til annan, aftur til gotfjøðurina, ella longri aftur. Hann hevur smidligan stert, innbogin aftan, og sirini (stertafjaðrarnar) eru long og fín. ‘Kjølur’ er hvørjumegin á klingruni.

Eyðkenni: Smáfjaðrarnar á sporlinum. Tær serliga longu uggafjaðrarnar.

Týdningur: Fyri føroyingar hevur hesin fiskur ikki havt vinnuligan týdning, men hann verður nógv veiddur aðrastaðni.

da: Langfinnet tun, en: Longfin tuna, fr: Thon blanc – Germon, ís: Hvíti túnur, no: Albakor, tý: Weisser Thun

Útbreiðsla: Ein langfjaðraður tunfiskur svam seg upp á Leynasand í 1966. Hann var 72 cm langur. Hann er vanligur á víðum havi í Atlantshavinum, Indiahavinum og Kyrrahavinum millum 40°N og 40°S. Hann sløðist eisini bæði norðan fyri og sunnan fyri hesar leiðir.

Mouritsen, Rógvi: Fiskar undir Føroyum. Føroya Skúlabókagrunnur og Fiskirannsóknarstovan. Tórshavn. 2007.

Áburrufiskar Perciformes

Hesin hópurin er størstur av fiskahópunum.

Í hópinum eru 160 ættir, 1539 slektir og 10033 sløg.

Av teimum eru 18 ættir við Føroyar, og hesar hava 29 slektir og 41 sløg:

  • Rekfiskaættin (Polyprionidae)
  • Glómuættin (Epigonidae)
  • Rossamakrelættin (Carangidae)
  • Bramafiskaættin (Bramidae)
  • Ennifiskaættin (Caristiidae)
  • Karpaættin (Sparidae)
  • Úlvfiskaættin (Zoarcidae)
  • Fjaðragrúkaættin (Stichaeidae)
  • Tarabrosmuættin (Pholidae)
  • Steinbítaættin (Anarhichadidae)
  • Nebbasildaættin (Ammodytidae)
  • Tvísygulsættin (Gobiesocidae)
  • Floyfiskaættin (Callionymidae)
  • Stubbafiskaættin (Gobiidae)
  • Nasafiskaættin (Gempylidae)
  • Stinglaksaættin (Trichiuridae)
  • Makrelættin (Scombridae)
  • Svartfiskaættin (Centrolophidae)

Í hópinum er ein størri blanding av fiskum við mongum ymsum frábrigdum og útsjónd, langir og klænir, smáir og stórir, smalir og høgir.

Her eru fiskar, ið hava bleytar teinar í fjaðrunum, og aðrir, ið hava harðar teinar í fjaðrunum. Nakrir hava eina, aðrir hava tvær ryggfjaðrar.

Í karpaættini eru onkur fiskasløg tvíkynjaði.

Undir Føroyum eru bert saltvatnsfiskar í hesum hópinum, men úti í heimi eru eisini sløg, sum eru í feskum vatni og í blandingsvatni.

 
 
Nám Hoyvíksvegi 72 Tórshavn Tel. + 298 755150 snar@(if you can see this please update your browser)snar.fo © Nám 2017