• Yvirlit
  • Prenta
  • RSS hald

Riddarin hjá jomfrúbúðini

 

Riddarin hjá jomfrúbúðini

 

CCF 163

TSB D 148

 

1 Riddarin skuldi til lundina gá,

hann troddi tann veg, til jomfrúbúðar lá.

 

2 Hann klappar á hurð og klinkar á loku:

“Statt upp, stoltsjomfrú, eg vaki ella sovi!”

 

3 “Tað geri eg á nakra tíð,

eg vaki ella sovi í songum mínum.”

 

4 “Hvat so skuldi tú svarað mær,

um eg kom at biðja teg?”

 

5 “Eg skuldi svarað tær so høviskt eitt orð,

tú sit alt yvir mín faðirs borð!”

 

6 “Eg skal føra teg á tað land,

sum lindin hon ber reyðargullband.

 

7 Ber hon eitt, ella ber hon tvey,

tú skalt bera seks ella sjey.

 

8 Eg skal føra teg á tá oy,

sum tú skalt liva og sorgarleys doya.

 

9 Har veksur einki gras uttan leykur,

har syngur eingin fuglur uttan heykur.

 

10 Har rennur einki vatn uttan vín,

tú trú væl orðum, søtan mín!”

 

11 “Í tílíkum landi tað lystir meg at bú,

sum nógvir eru oksar og eingin kú.

 

12 Í tílíkum landi tað lystir meg at vera,

sum nógvur er matur, og einki er at gera.

 

13 Hoyr tað, Kristin, terna mín,

skal eg lata tann riddaran inn?”

 

14 “Letur tú tann riddaran inn,

so fremur hann allan vilja sín.

 

15 Tygur skuluð eiga so vinaleyst barn,

faðir og móður vekir tað harm.

 

16 Faðir og móðir, tey verða tí so reið,

og systir og bróðir á somu leið.”

 

17 Jomfrú sló sína hurð í gátt,

hon segði teim riddara túsind góð nátt.

 

18 “Harra Krist gevi teirri ternu skamm,

fyri hvørt tað orð, hon legði tær fram.

 

19 Harra Krist verði teirri ternu reið,

fyri hvørt tað spor, mín foli hann steig.

 

20 Fyri hvørt tað spor, mín foli hann steig,

og níggju lutir á somu leið.”

 

21 So fór hann av landi burt,

hvørki fekk hann vátt ella turt.

 

22 So fór hann av teirri oy,

hvørki fekk hann konu ella moy.

 

CCF 163

TSB D 148

 

Handrit: Savn Hammershaimbs (AM, Access. 4).

 

Útgávur:

1. Føroya kvæði (N. Djurhuus  greiddi til útgávu 1972), Band VI, s. 190.

2. Føroya kvæði (Inngangur og úrtøk eftir Dánjal Niclasen, 2004) 31. bind, s. 147.

 

Heimild: Úr Skúvoy: Daniel Joensen, Dánjal í Jógvansstovu (1780-1850), Skúvoy, 1848.

 

D 148 Riddari hjá jomfrúbúðini (Maid takes servant’s advice and turns away nightly visitor)

Ein riddari bankar eitt kvøldið á dyrnar hjá einari moyggj, men hon vil ikki lova honum inn, hóast hann gremur seg um, at veðrið er ringt. (F: Hann lovar at fara við henni til sælunnar land, og hon kennir seg freistaða av tí. F, cS: Hon biður hjálparmoynna um ráð. Hjálparmoyggin ávarar hana og sigur henni, hvat ið kann spyrjast burturúr, lovar hon manninum innar. Gentan ger, sum hon sigur.) Riddarin noyðist at fara. cS: Hann verður trúlovaður við henni.

á føroyskum: CCF 163 (eisini á svenskum)

 
 
Nám Hoyvíksvegi 72 Tórshavn Tel. + 298 755150 snar@(if you can see this please update your browser)snar.fo © Nám 2017