• Yvirlit
  • Prenta
  • RSS hald

Hørpu ríma

 

CCF 136 F

TSB A 38

 

1 Komu tveir biðlar í ein garð,

- biður tygur renna –

bóðu moy, enn yngri var.

- Rúnarmenn, gerið tær at jomfrú góð,

biður tygur renna,

tólv ærligar, teir rúnarmenn.

 

2 Tá yngru teir tá bóðu,

tá eldru teir forsvóru.

 

3 Tann yngra hon er seg so fríð,

rætt sum sólin skín í líð.

 

4 Tann eldra hon er seg so ljót,

rætt sum ormar skríða í grót.

 

* * *

 

Hon rættir upp sína ljósu hond:

“Sæla systir, hjálp á land!”

 

* * *

 “Meðan tær *líkar tað illa,

skulum vit aldri stilla.”

 

Teir slógu sína harpu av magni,

brúðurin sprakk av harmi.

 

* * *

Teir slógu sína harpu av móði,

- biður tygur renna –

brúðurin fleyt í blóði.

- Rúnarmenn, gerið tær at jomfrú góð,

biður tygur renna,

tólv ærligar, teir rúnarmenn.

 

CCF 136 F

TSB A 38

 

Handrit: Savn Hammershaimbs (AM. Access. 4). V.U. Hammershaimb skrivaði upp í 1861.

 

Útgávur:

1. Føroya kvæði, (N. Djurhuus  greiddi til útgávu 1972), Band VI, s. 108.

2. Føroya kvæði (Inngangur og úrtøk eftir Dánjal Niclasen, 2003) 30. bind, s. 172.

 

Heimild: Helst úr Streymoy. V.U. Hammershaimb (1819-1909), prestur í Kvívík, 1861.

 

A 38 Hørpu ríma (The two Sisters)

Ein eldri systir vil hava hann, ið yngra systir hennara er trúlovað við. Hon fær systur sína at koma við sær oman í fjøruna, skúgvar hana á sjógv og letur hana drukna. Líkið verður funnið, og ljóðføri, vanliga ein harpa, verður evnað til burtur úr tí. Á hetta ljóðførið verður spælt í brúdleypinum hjá eldru systrini og honum, ið yngra var trúlovað. Tað avdúkar misbrot brúðarinnar, og hon doyr ella verður revsað. cN, cS: Yngra systirin kemur aftur til lívs, tá ið ljóðførið verður sorað sundur.

á føroyskum: CCF 136 (eisini á donskum, íslendskum, norskum og svenskum)

 
 
Nám Hoyvíksvegi 72 Tórshavn Tel. + 298 755150 snar@(if you can see this please update your browser)snar.fo © Nám 2019